fbpx

Perfectionisme, faalangst of beide?

Laatst had ik een gesprek met een klant over faalangst. Laten we haar Maria noemen.
Maria is een hoogopgeleide vrouw met een functie als projectmanager bij een groot bouwbedrijf. Een verantwoordelijke baan waarin ze voldoende mogelijkheden heeft om zichzelf te ontplooien. Een successtory zou je zeggen.

Maar Maria gaat gebukt onder haar verantwoordelijkheden. Ze heeft een constante twijfel over haar functioneren. Een twijfel die ze absoluut niet aan de buitenwereld wil laten zien. Dat kost veel stress, zelfs zo erg dat dit haar leven steeds meer gaat beïnvloeden.

Maria slaapt slecht en staat ‘s ochtends moe op. Zodra ze wakker wordt is daar die steen op haar maag. Ze raakt prikkelbaar en er zijn regelmatig conflicten met haar man. Ook op het werk merken de collega’s dat Maria verandert. Maar Maria steekt veel energie in het krampachtig ontkennen van haar onzekerheid. Met als gevolg dat de stress steeds hoger oploopt.

Maria begrijpt niet wat haar overkomt: “Waarom twijfel ik zo! Ik heb voldoende kennis en ervaring in huis, ik doe alles aan opleidingen, ik weet wat ik moet doen en toch… Als ik ermee naar buiten treed word ik bang. Bang dat ik door de mand val. Bij voorbereiding van presentaties heb ik het gevoel dat ik iets mis. Dat hetgeen ik heb verzameld niet voldoende is. Dus ik kijk alles wel drie keer na, prent alles zoveel mogelijk in mijn hoofd en vervolgens lijkt mijn hoofd wel van watten! Dan ga ik nog meer twijfelen en controleer nog een keer. Maar het lijkt wel alsof mijn gedachten daardoor alleen maar warriger worden in plaats van dat ik alles op een rijtje krijg. Hoe komt dat nou?”

Als een perfectionist zijnde herken ik de moeite om dingen los te laten: de controle te verliezen, jezelf blootgeven aan het oordeel van de buitenwereld. Dat is eng. Je wilt alles pas naar buiten brengen op het moment dat het af is. Dat het jou naar je zin is. Maar dat is het nooit, want de perfectionist zoekt altijd iets wat beter kan en de twijfel slaat altijd toe. Met als gevolg dat je zaken gaat uitstellen: iets niet doen is in de ogen van een perfectionist altijd veiliger dan iets fout doen.

Volgens mij heeft een perfectionist per definitie last van faalangst: de angst dat iets niet goed genoeg is, de angst dat hij/zij faalt.
Hoe los je dat op of beter: hoe kun je ermee om leren gaan?

Met Maria hebben we onderzocht wat nu precies de oorzaak is van haar onzekerheid.

Stap 1
Allereerst heeft Maria een lijstje gemaakt met onderwerpen waar ze nu tegenaan loopt.

Stap 2
Elk onderwerp nemen we door: waar ben je bang voor? Wat gebeurt er als dit niet lukt? Hoe kun je het de volgende keer wel doen zoals jij het wilt?
Op deze manier benoemen we haar onzekerheden en proberen we haar angsten om te buigen in iets positiefs.

Stap 3
Is dit de manier waar Maria mee verder kan? Of moet er meer gebeuren? Meer structuur aanbrengen in haar dagindeling, rustmomenten inbouwen, leefwijze aanpassen zoals voeding, sporten etc.

Stap 4
Werkt dit niet dan zou Maria kunnen nadenken over haar positie op het werk: Is dit wel de baan die zij ambieert? Deze laatste optie is niet het uitgangspunt van de coaching maar wel belangrijk om mee te nemen.
Want als je, ondanks alle aanpassingen in je leven, nog steeds met tegenzin naar je werk gaat en dit ook gevolgen heeft voor je privéleven, is het misschien tijd voor een andere functie of een andere werkomgeving.

Maria heeft bovenstaande stappen uitgevoerd tijdens het coachingstraject en is tot de conclusie gekomen dat het erkennen van haar faalangst voor haar al veel gedaan heeft. Het onderzoeken van haar onzekerheden gaf veel inzicht en een betere dagindeling op het werk geeft haar structuur en houvast. Daarnaast let ze meer op haar voeding, beweegt meer en neemt privé meer tijd voor ontspanning.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *