fbpx

Vrouw-zijn en de overgang

Vrouw-zijn en de overgang

Deze blog schreef ik naar aanleiding van internationale vrouwendag 2020.

Het thema van 2020 is vrijheid. Vrijheid in al zijn vormen, voor mij betekent dit ook: vrijheid om te spreken over vrouw-zijn. Een dag om extra stil te staan bij alles wat vrouwen op hormonaal gebied mee maken in hun leven: zoals menstruaties, eventuele zwangerschappen en bevallingen, de menopauze. De vrouw is enorm sterk en doorstaat al die terugkerende ongemakken, voor de ene vrouw heftiger dan voor de andere.

Nu ik zelf op een leeftijd ben waar de overgang onderdeel van gesprek zou zijn, verbaast het me eigenlijk dat dit juist niet het geval is. Er wordt wel over geschreven, vaak vanuit medisch oogpunt, in tijdschriften. Maar echte gesprekken worden er zelden gevoerd. De overgang is niet hip, niet stijlvol en (volgens Linda) niet sexy. Hoe komt dat? De vrouw heeft zich de afgelopen 100 jaar toch inmiddels bewezen: stemrecht, zelfstandigheid, onafhankelijkheid (de pil), ‘baas in eigen buik’, meer gelijkheid in salarissen etc. Nog lang niet alles is bereikt maar de vrouw laat zich niet meer de mond snoeren. Waarom dan toch die schaamte? Eerlijk gezegd riep ik ook altijd uit onwetendheid: ‘de overgang sla ik over, daar doe ik gewoon niet aan’. En de vrouwen die ik sprak, reageerden vaak laconiek. Ze hadden geen slechte ervaringen of vonden het onzin om er serieus op in te gaan: ‘je kunt er niks aan veranderen’ en: ‘ja, het hoort erbij’ of: ‘rustig blijven dan wordt het vanzelf minder’.

Is dat zo? De afgelopen paar jaar ben ik erachter gekomen dat het niet zo simpel is als het lijkt. We kennen allemaal de verhalen van vrouwen met opvliegers: vestje aan, vestje uit. Ik merk dat de mensen eromheen hier vaak lacherig over doen. Maar wat doet het met de vrouwen zelf? Overgangsklachten beperken zich namelijk niet tot de standaardissues zoals slecht slapen en opvliegers. En natuurlijk fietsen sommige vrouwen zonder problemen door deze levensfase heen. Maar er zijn enorm veel vrouwen waarbij de overgang een flinke impact op hun functioneren heeft. Naast de lichamelijke ongemakken zijn er ook mentale gevolgen. Je hormoonhuishouding verandert, er zijn moodswings, je wordt onzeker, je kunt je klachten niet sturen en je verliest het vertrouwen in je eigen lichaam. Dit doet geestelijk veel met je en verandert je manier van leven.

Navraag leerde me dat overgangsklachten vaak op weinig begrip van de omgeving kunnen rekenen. Het thuisfront ziet het wel maar denkt dat het wel losloopt. En op het werk ben je gewoon een lastige collega of werknemer. Ziek thuis door heftige overgangsklachten? ‘Dan ben je niet echt ziek!’
Het onbegrip kan zelfs omslaan in een conflict waardoor je je niet beter gaat voelen. Je zit klem tussen de ontstane situatie en je onvermogen om een oplossing te vinden. De stress wordt steeds hoger, je klachten lijken toe te nemen en een oplossing is verder weg dan ooit. Je voelt je alleen en onbegrepen.

Gelukkig is er steeds meer aandacht voor de medische kant en kun je hiervoor naar de huisarts of een overgangsconsulent.
Voor de andere kant van het verhaal help ik je graag. Wil je hulp bij het ordenen van je gedachten, heb je een frisse blik nodig van iemand die jou serieus neemt? Dan help ik je! Samen kijken we hoe jij sterker en met meer zelfvertrouwen uit je situatie kunt komen. Dit doen we met ‘op maat coaching’: wat jij nodig hebt. Eventueel kunnen we – als dat nodig is en gewenst – ook conflictbemiddeling inzetten met je werkgever of collega(‘s).
Je staat er niet alleen voor! Wees trots op jezelf, je bent een sterke vrouw!

Herken jij bovenstaand verhaal en wil je weer het heft in eigen handen nemen? Neem dan contact met mij op.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *